Gmina Horní Čermná jest bramą do Gór Orlickich, której długa dolina rozpościera się na wysokości 450-500 m.n.p.m. W dolinie płynie potok Čermenka – nazwa jest wywodzona od czerwonego koloru ziemi z zawartością żelaza. Pierwsze wzmianki o gminie Čermná możemy napotkać a dokumentach klasztoru w Zbraslaviu z roku 1304. Król Wacław II darował ją jako nowe uposażenie klasztoru. Aż do połowy XVII wieku było w gminie zasiedlone tylko 22 gospodarstwa i 10 chałup. Gmina przeżyła cztery fale emigracji. Pierwsza - początek XVII wieku z powodu wielkiego ucisku i pracy, druga - 1736-1744 w okresie kontrreformacji (wyjazd wielu rodzin ewangelików do Berlína-założenie gminy Rixdorf), trzecia-z powodu przeludnienia gminę opuściło kilkuset mieszkańców przeważnie do Teksasu, czwarta – po Drugiej Wojnie Światowej. Z rodakami w Teksasie i Rixdorfu są utrzymywane kontakty. W roku 1873 gmina Čermná została ogłoszona miasteczkiem. W roku 1935 po długotrwałym konflikcie w zakresie budowy i różnic religijnych na obu końcach gmina została podzielona na katolicką Dolní i ewangelicką Horní Čermnou. W roku 1960 doszło do połączenia Horní Čermné z gminą Nepomuky, która została założona przed rokiem 1787. W otoczeniu mamy przepiękną przyrodę i występują tu rośliny chronione - Zloma, Tisce, Matějkov i Sázavské údolí z odkryciem czeskich granatów. Informacje szczegółowe (uzyskano z "Vlastivědy Lanškrounska"): Gmina Honí Čermná leży wzdłuż potoku Čermenky 7 km na północ od Lanškrouna. Niezależną gminą jest Horní Čermná już od roku 1935, kiedy to nastąpił podział Čermné na dwie części. W roku 1960 została administracyjnie do Horní Čermné przyłączona historycznie niezależna gmina Nepomuky. Pierwsza wzmianka o Čermné (Rotenwasser) pochodzi z dokumentu donacyjnego Wacława II z roku 1304, którym podarował całe Lanškrounsko klasztorowi zbrasławskiemu. Jej nazwa pochodzi prawdopodobnie od nazwy potoku, którego woda zabarwiona była osadami na czerwono, w języku staroczeskim "čermnala"). Znacznie młodsze są Nepomuky, które powstały w latach osiemdziesiątych XVIII wieku po parcelacji gruntów dworu vyprachtickiego zwanych Na záhubách, a leżących w miejscu dzisiejszych Nepomuk. W początku lat dwudziestych XX wieku gmina Nepomuky podjęła staranie o dołączenie hornotřešňovských osad Sebranice i Matějkov, co też nastąpiło w roku 1945. Nazwa miejscowości Nepomuky pochodzi od imienia ulubionego barokowego świętego Jana Nepomucena. Zgodnie z tradycją przy nadawaniu nazwy nowo założonej wsi była tu pewna złośliwość urzędników państwowych, ponieważ większość osadników była wyznania ewangelickiego. W związku z powstaniem biskupstwa litomyślskiego i powołaniem jego diecezji w roku 1349 wieś Čermná (Ruffa aqua) podawana jest jako parafialna. W roku 1358, kiedy to zbrasławski klasztor zamienił Lanškrounsko i Lanšpersko z biskupem litomyślskim na dogodniejszy majątek bliżej Pragi, Čermná weszła w skład majątku biskupiego. Podczas wojen husyckich, po zlikwidowaniu biskupstwa w Litomyšli, majątek razem ze wsią przejęła szlachta świecka. Od drugiej połowy XV wieku Čermná dzieliła swój los z pozostałymi wioskami dóbr lanckorońskich aż do końca feudalizmu. Po Białej Górze, kiedy to w roku 1622 kupił dobra lanckorońskie Karel z Lichtenštejna, rozpoczął się w Lanškrounsku powrót katolicyzmu. Opuszczona gmina wyznaniowa została przywrócona w roku 1671. Bardzo silną pozycję mieli też w Čermné Bracia Czescy, których wyznawcy wprawdzie już od połowy XVII wieku deklarowali wiarę katolicką, ale nadal w tajemnicy zachowali swój obrządek. W roku 1725 niekatolicy z Čermné i pobliskich Výprachtic utworzyli tajną gminę ewangelicką, na której czele stali trzej laiccy patriarchowie, utrzymujący tradycje Braci Czeskich. W latach 1728-29 nawiązali nawet czermeńscy tajni ewangeliści kontakt z reaktywowanym Bractwem Czeskim. W roku 1736 szereg niekatolików zdecydowało się na nielegalną ucieczkę z dóbr, i udało się to ponad siedemdziesięciu osobom. Po długiej drodze wygnańcy osiedlili się wreszcie w ewangelickiej Saksonii, w Rixdorf leżącym koło Berlina. Do tej pierwszej fali emigracji nawiązała kolejna grupa tajnych ewangelików, którzy dla wiary zdecydowali się opuścić Čermnou. Wielka emigracja, tym razem do Ameryki, miała miejsce po roku 1850, w przeważającej liczbie z Nepomuk. Po ogłoszeniu patentu o tolerancji większość mieszkańców górnej części Čermné i Nepomuk przyłączyła się do wyznania ewangelickiego. W latach 1836-1839 tamtejsi ewangelicy wybudowali kościół, pierwotnie salę modlitw z roku 1788, która była drewniana. Do kościoła w roku 1885 dobudowano wieżę. W roku 1873 Čermná miała już ponad trzy tysiące mieszkańców i stała się miasteczkiem. W roku 1935, jak już wspomniano, obie części Čermné uległy rozłączeniu, przy czym jedną z decydujących przyczyn były konflikty wyznaniowe w większości katolickiej dolnej części i ewangelickiej górnej części. Podczas Drugiej Wojny Światowej Horní Čermná została zaanektowana do Sudetów, gdzie tworzyła z okolicznymi czeskimi gminami, jak: Nepomuky, Výprachtice i Heřmanice swego rodzaju czeską wyspę językową. Życie społeczne w gminie organizowała Ochotnicza Straż Pożarna założona w roku 1879, w Nepomukách podobna straż powstała w roku 1898. Sokol został w Čermné założony już w roku 1912, w roku 1923 Čermná II a od roku 1950 nosi on nazwę Stowarzyszenia Kultury Fizycznej Sokol. Oprócz innych organizacji społecznych, jak: Czerwony Krzyż, Koło Myśliwskie i Związek Ogródków Działkowych w dzisiejszych czasach działa jeszcze Klub Emeryta (od roku 1989) i Stowarzyszenie Odkaz (od roku 1923). Do lokalnych zabytków należą oprócz kościoła ewangelickiego inne drobne obiekty sakralne, jak: kamienny krucyfiks z Panną Marią Bolesną z roku 1813 koło drogi na Mariánskou horu. W gminie stoi również pomnik zabitych podczas Pierwszej Wojny Światowej z rzeźbą lwa. Nad Horní Čermnou wznosi się Mariánská hora, która była miejscem pielgrzymek. Jego tradycja jest stosunkowo świeża. W roku 1864 została tutaj wybudowana kaplica Narodzenia Panny Marii, którą już w roku 1875 przebudowano na kościół. W roku 1885 ówczesny biskup Hradec Kralove ogłosił Mariánskou horu z okazji tysiąclecia śmierci św. Metodego miejscem kultu. W pobliżu kościoła wybudowano domek, potem od roku 1872 parterową noclegownię, która została w roku 1908 podwyższona o piętro. W roku 1886 powstała przed kościołem droga krzyżowa z czternastoma stacjami oraz wysadzono aleję. Dolnočermeńscy wierni w roku 1995 zrekonstruowali kapliczki drogi krzyżowej a w roku następnym odrestaurowali monumentalną aleję lipową. W roku 1998 hornočermeńska gmina wybudowała na Mariánskou horu asfaltową drogę dojazdową. Oprócz zabytków sakralnych w gminie zachowały się również wyraźne zabytki ludowej architektury, jak: Karczma, i chaty pod numerami 104, 116, 24, 140, 84, 74 i 75, 138, 173 oraz następnymi. Do znanych postaci Horní Čermné należy nepomucki rodak z XIX wieku Josef Lidumil Lešikar, który poprowadził drugą falę emigracji do Ameryki w roku 1853. Następnym nepomuckim rodakiem był František Šilar (*1914-†2001), genealog i regionalny historyk. W Horní Čermné działa obecnie przedszkole, pełna szkoła podstawowa i poczta; działalność prowadzi tutaj szereg firm. Najwięcej pracowników zatrudniają spółki rolnicze BDM s.r.o. (25) i ZEFA H.Č. s.r.o. (25). Kolejne dwadzieścia firm zatrudnia poniżej dziesięciu pracowników.
Niemiecka nazwa: Ober Böhmisch Rothwasser
