Początkowo niemiecka gmina 3 km na zachód od Lanškrouna z 965 mieszkańcami. Empirowy kościół św. Piotra i Pawła z r. 1804-1809, plebania z r. 1794. Dworzec z regionalnym odgałęzieniem trasy do Lanškrouna. W roku 2000 zbudowano tutaj 71 mieszkań a teraz przygotowuje się (razem z Lanškrounem) budowa 800 mieszkań w okolicy Zámečku.
Informacje szczegółowe (uzyskano z "Vlastivědy Lanškrounska"): Gmina Rudoltice leży wzdłuż koryta Rudoltičky 3 km na południowy zachód od Lanškrouna. Pierwsza wzmianka o wsi (Rudolfsdorf) pochodzi z dokumentu donacyjnego króla Wacława II z roku 1304, który darował całe Lanškrounsko klasztorowi Zbrasławskiemu. Nazwa miejscowości jest typowo kolonizacyjna i wywodzi się od imienia założyciela wsi. W związku z powstaniem biskupstwa litomyślskiego i ustanowieniem jego diecezji wieś w roku 1349 jest podawana jako parafia. W roku 1358, kiedy zbrasławski klasztor zamienił Lanškrounsko i Lanšpersko z litomyślskim biskupem na dogodniejszy majątek bliżej Pragi, Rudoltice stały się częścią majątku biskupiego. Podczas wojen husyckich, po zniesieniu biskupstwa w Litomyšli, jego majątek i tę wieś przejęła świecka szlachta. Od drugiej połowy XV wieku Rudoltice podzieliły los pozostałych wsi lanckorońskiego majątku aż do końca feudalizmu. O rudoltickim sołtysostwie słyszymy po raz pierwszy niedługo po tym, jak wieś stała się częścią dóbr biskupich. W roku 1364 biskup Jan ze Středy sprzedał sołtysostwo w Rudolticích Niklovi (Mikulášovi), synowi byłego sołtysa w Ostrově. To sołtysostwo przypadło biskupowi po śmierci poprzedniego sołtysa Petra Arnera, który umarł bezpotomnie. Mikuláš jako nowy sołtys miał prawo zatrzymać dla siebie trzecią część wszystkich kar, które nałożył, należały do niego dwa uwolnione od podatków młyny z gruntem zwanym pustką, łan roli i inne grunty o łącznej powierzchni dwudziestu siedmiu prętów. Był zobowiązany do płacenia królewskich podatków w zwykłej wysokości. Nie każdy oczywiście sołtys był przedstawicielem władzy, i często osobiście musiał interweniować sam pan. O zachowaniu ówczesnego sołtysa opowiada zapis z roku 1541, który mówi: "sołtys stąd w Lanškrouně często bywa, zawsze się upije, spraw swoich nie pilnuje tak, jak powinien, a kiedy z Lanškrouna wróci pijany do domu, to tam bije żonę". Za to był on w tym roku ukarany przez wyższego urzędnika wsadzeniem do tzw. "ciemnicy". To była bardzo ciasna cela na lanckorońskim zamku, z której został wypuszczony dopiero po prośbach "dobrych ludzi" po uiszczeniu kaucji 20 kop groszy. Na koniec XVI wieku, kiedy dobra posiadał przedsiębiorczy Adam Hrzán z Harasova, rudolticcy poddani poszkodowani przez zakładanie stawów w okolicy weszli w spór z zarządzającymi. W końcu poddani z Lanškrounska obrócili się przeciwko panu, jego urzędnikom i zamkowi lanckorońskiemu z bronią w ręce. Spór, który ciągnął się latami, zakończył się dopiero w roku 1620, kiedy to po śmierci Adama Hrzána z poddanymi ugodził się jego najstarszy syn Zdeslav. W dwa lata później kupił od niego Lanškroun cesarski burgrabia Karel z Lichtenštejna, który przywrócił w dobrach katolicyzm. Ostatnia wzmianka o tamtejszym niekatolickim duchownym pochodzi z roku 1627. W tym roku tamtejszy rudoltický książę Jakub Arnold i jego żona Salomena, córka Adama Postlera z Bystrzycy Kłodzkiej uzyskali w Lanškrouně dokument o pochodzeniu ich syna Christiana z prawego łoża. Po bitwie pod Białą Górą tamta parafia zanikła i przywrócona została dopiero po roku 1766. Pierwsze dane o tutejszym szkolnictwie pochodzą z drugiej połowy XVII wieku. Najstarsza wzmianka o szkole jest datowana na rok 1683. Niecałe sto lat później działała tutaj jednoklasowa szkoła parafialna, która w roku 1766 przeniosła się do domu pod nr 97. W roku 1831 rozpoczęto budowę dzisiejszego budynku szkolnego na działce nr 200, a którą zakończono w roku 1837. O pół wieku później, ze względu na liczbę uczniów wykonano przybudówkę a ostatni remont był w szkole w roku 1995. Pod koniec XVII wieku w Rudolticích działał kantor Urban Rotter, który prowadził dość urozmaicone życie. W roku 1685 były nauczyciel został mianowany przysięgłym pisarzem gminnym. Pomimo tego, że faktycznie tę pracę wykonywał już wcześniej, właśnie w roku 1685 sołtys i starszyzna gminy ukarali go za to, że nie pełnił tej roli dostatecznie pilnie i dyskretnie. Dlatego zagrozili mu, że przy dalszym nieposłuszeństwie zostanie pozbawiony pracy w szkole i w kościele. To, że zapłata za te prace nie była wysoka, dowodzi wzmianka z roku 1687, kiedy to kantor prosił lanckorońską radę miejską o prawo pobierania myta na drodze do miasta. Podobne zadrażnienia miały miejsce pomiędzy nauczycielem a obywatelami wsi z okazji dorocznej kolędy, kiedy to w latach 1702 i 1703 Rotter pobił się nawet z niektórymi chłopami. Ogromne napięcie panowało między nauczycielem a mieszkańcami Rudoltic w sprawie opłat za naukę również w latach 1847-48, kiedy to dla zapewnienia poboru podatków we wsi stacjonowało wojsko. Wielkim wydarzeniem w życiu wsi była budowa kolei ołomuniecko - praskiej, która przebiegała tuż obok. Na linii kolejowej urządzono przystanek o tej samej nazwie, który większe znaczenie uzyskał w roku 1885, kiedy odłączyła się tu lokalna linia wiodąca do Lanškrouna. Na początku lat trzydziestych XX wieku w związku z ułożeniem drugiego toru w Rudolticích wybudowano aktualny budynek stacji kolejowej. Rudoltice były historycznie niemiecką wsią. Dopiero w czasie Pierwszej Republiki pojawiła się pierwsza nieliczna mniejszość czeska, reprezentowana przede wszystkim przez pracowników kolei, która w roku 1927 doprowadziła do powstania czeskiej szkoły dla mniejszości. Powojenne wysiedlenie i zasiedlenie gminy w wewnątrz kraju oznaczał początek nowoczesnej historii gminy. W roku 1949 założono Spółdzielnię Rolniczą, w siedemdziesiątych latach miały miejsce w gminie rozległe roboty drogowe, remont szkoły, przedszkola i żłobka, straży pożarnej i obrotnicy na stacji kolejowej. W tym czasie wybudowano również oświetlenie publiczne. W drugiej połowie lat osiemdziesiątych pobudowano gminny wodociąg – zakończenie inwestycji w roku 1992. Od końca lat dziewięćdziesiątych w gminie położono nacisk na sprawy mieszkaniowe. Po zakończeniu budowy sześciu domów mieszkalnych w gminie zarząd gminy rozpoczął ambitną realizację planu budowy ponad trzystu mieszkań w lokalizacji Zámeček, która to inwestycja ma być zakończona w roku 2009. Do zabytków i obiektów historycznych w Rudolticích należy kościół św. Piotra i Pawła, wspomniany w roku 1677 jako drewniany. Pod koniec XVIII wieku był on już poważnie zniszczony, i dlatego rozebrano go a w latach 1804-1807 zastąpiono dzisiejszą budowlą. W latach 1808-09 dobudowano do niego wieżę. Z zabytków sakralnych mamy tutaj szereg drobnych pamiątek, jak kamienny krzyż z Marią Magdaleną z roku 1741 przed kościołem i rzeźbę św. Jana Nepomucena z roku 1737 koło drogi gminnej. Przy rozdrożu na Lanškroun stoi kamienny krzyż z roku 1769 a przy drodze do Ostrova klasycystyczna rzeźba Najświętszej Trójcy z roku 1807. Typowym przykładem gospodarstwa rolnego jest dom pod nr 5 z z lat trzydziestych XIX wieku. Dawniej nad Rudolticami dominował tak zwany Nowy zamek, stojący na wzgórzu zwanym Górą zamkową. Wybudowany był przez ówczesnego właściciela dóbr lanckorońskich Jana Adama Ondřeja z Lichtenštejna w latach 1700-1712 według projektu Domenica Martinelliho przez budowniczego Antonia Sallę. W roku 1714 zamek spłonął i w roku 1780 był już w większej części zburzony; zachowała się tylko część lewego skrzydła. Życie społeczne w gminie organizują od roku 1872 członkowie Ochotniczej Straży Pożarnej, od roku 1887 działało tutaj kasyno gospodarskie i o sześć lat wcześniej założone Towarzystwo Oświatowe. Pod koniec XIX wieku w Rudolticích powstał zespół teatralny (1891), ponownie zawiązany w roku 1927 a w roku 1898 Kasa Zapomogowo - Pożyczkowa. Po roku 1989 działalność kontynuuje Stowarzyszenie Kultury Fizycznej Sokol, Ochotnicza Straż Pożarna i Koło Myśliwskie. Do bardziej znanych osobistości w gminie należy dawny dyrektor szkoły w Rudolticích w latach 1876-1919, autor zbioru opowiadań z Hřebečska, Ferdinand Jandl. Niedawno nadano tu obywatelstwo honorowe emerytowanemu biskupowi královéhradeckému, Karlovi Otčenáškovi (1995). Gmina Rudoltice ma własny urząd Poczty Czeskiej, praktykę lekarską i bibliotekę gminną. W Rudolticích są otwarte trzy gospody, trzy sklepy spożywcze, jest dekarz, instalator, stolarz, zakład obróbki metali, tapicer, murarz i glazurnik, elektroinstalator, zakład wyrobów papierowych, zakład naprawy samochodów, wulkanizacja, serwis i naprawa kopiarek, serwis PC, naprawa pralek, prywatny fryzjer, kosmetyczka i inne firmy, na przykład sprzedaż używanych samochodów, spółdzielnia rolnicza Góra Zamkowa, wyrób artykułów gospodarstwa domowego i działkowego, sprzedaż motocykli Yamaha itp. Obecnie w gminie mieszka 1476 mieszkańców w 249 domach.
Niemiecka nazwa: Rudelsdorf
Spór, który ciągnął się latami, zakończył się dopiero w roku 1620, kiedy to po śmierci Adama Hrzána z poddanymi ugodził się jego najstarszy syn Zdeslav. W dwa lata później kupił od niego Lanškroun cesarski burgrabia Karel z Lichtenštejna, który przywrócił w dobrach katolicyzm. Ostatnia wzmianka o tamtejszym niekatolickim duchownym pochodzi z roku 1627. W tym roku tamtejszy rudoltický książę Jakub Arnold i jego żona Salomena, córka Adama Postlera z Bystrzycy Kłodzkiej uzyskali w Lanškrouně dokument o pochodzeniu ich syna Christiana z prawego łoża. Po bitwie pod Białą Górą tamta parafia zanikła i przywrócona została dopiero po roku 1766. Pierwsze dane o tutejszym szkolnictwie pochodzą z drugiej połowy XVII wieku. Najstarsza wzmianka o szkole jest datowana na rok 1683. Niecałe sto lat później działała tutaj jednoklasowa szkoła parafialna, która w roku 1766 przeniosła się do domu pod nr 97. W roku 1831 rozpoczęto budowę dzisiejszego budynku szkolnego na działce nr 200, a którą zakończono w roku 1837. O pół wieku później, ze względu na liczbę uczniów wykonano przybudówkę a ostatni remont był w szkole w roku 1995. Pod koniec XVII wieku w Rudolticích działał kantor Urban Rotter, który prowadził dość urozmaicone życie. W roku 1685 były nauczyciel został mianowany przysięgłym pisarzem gminnym. Pomimo tego, że faktycznie tę pracę wykonywał już wcześniej, właśnie w roku 1685 sołtys i starszyzna gminy ukarali go za to, że nie pełnił tej roli dostatecznie pilnie i dyskretnie. Dlatego zagrozili mu, że przy dalszym nieposłuszeństwie zostanie pozbawiony pracy w szkole i w kościele. To, że zapłata za te prace nie była wysoka, dowodzi wzmianka z roku 1687, kiedy to kantor prosił lanckorońską radę miejską o prawo pobierania myta na drodze do miasta. Podobne zadrażnienia miały miejsce pomiędzy nauczycielem a obywatelami wsi z okazji dorocznej kolędy, kiedy to w latach 1702 i 1703 Rotter pobił się nawet z niektórymi chłopami. Ogromne napięcie panowało między nauczycielem a mieszkańcami Rudoltic w sprawie opłat za naukę również w latach 1847-48, kiedy to dla zapewnienia poboru podatków we wsi stacjonowało wojsko. Wielkim wydarzeniem w życiu wsi była budowa kolei ołomuniecko - praskiej, która przebiegała tuż obok. Na linii kolejowej urządzono przystanek o tej samej nazwie, który większe znaczenie uzyskał w roku 1885, kiedy odłączyła się tu lokalna linia wiodąca do Lanškrouna. Na początku lat trzydziestych XX wieku w związku z ułożeniem drugiego toru w Rudolticích wybudowano aktualny budynek stacji kolejowej. Rudoltice były historycznie niemiecką wsią. Dopiero w czasie Pierwszej Republiki pojawiła się pierwsza nieliczna mniejszość czeska, reprezentowana przede wszystkim przez pracowników kolei, która w roku 1927 doprowadziła do powstania czeskiej szkoły dla mniejszości. Powojenne wysiedlenie i zasiedlenie gminy w wewnątrz kraju oznaczał początek nowoczesnej historii gminy. W roku 1949 założono Spółdzielnię Rolniczą, w siedemdziesiątych latach miały miejsce w gminie rozległe roboty drogowe, remont szkoły, przedszkola i żłobka, straży pożarnej i obrotnicy na stacji kolejowej. W tym czasie wybudowano również oświetlenie publiczne. W drugiej połowie lat osiemdziesiątych pobudowano gminny wodociąg – zakończenie inwestycji w roku 1992. Od końca lat dziewięćdziesiątych w gminie położono nacisk na sprawy mieszkaniowe. Po zakończeniu budowy sześciu domów mieszkalnych w gminie zarząd gminy rozpoczął ambitną realizację planu budowy ponad trzystu mieszkań w lokalizacji Zámeček, która to inwestycja ma być zakończona w roku 2009.
Typowym przykładem gospodarstwa rolnego jest dom pod nr 5 z z lat trzydziestych XIX wieku. Dawniej nad Rudolticami dominował tak zwany Nowy zamek, stojący na wzgórzu zwanym Górą zamkową. Wybudowany był przez ówczesnego właściciela dóbr lanckorońskich Jana Adama Ondřeja z Lichtenštejna w latach 1700-1712 według projektu Domenica Martinelliho przez budowniczego Antonia Sallę. W roku 1714 zamek spłonął i w roku 1780 był już w większej części zburzony; zachowała się tylko część lewego skrzydła. Życie społeczne w gminie organizują od roku 1872 członkowie Ochotniczej Straży Pożarnej, od roku 1887 działało tutaj kasyno gospodarskie i o sześć lat wcześniej założone Towarzystwo Oświatowe. Pod koniec XIX wieku w Rudolticích powstał zespół teatralny (1891), ponownie zawiązany w roku 1927 a w roku 1898 Kasa Zapomogowo - Pożyczkowa. Po roku 1989 działalność kontynuuje Stowarzyszenie Kultury Fizycznej Sokol, Ochotnicza Straż Pożarna i Koło Myśliwskie. Do bardziej znanych osobistości w gminie należy dawny dyrektor szkoły w Rudolticích w latach 1876-1919, autor zbioru opowiadań z Hřebečska, Ferdinand Jandl. Niedawno nadano tu obywatelstwo honorowe emerytowanemu biskupowi královéhradeckému, Karlovi Otčenáškovi (1995). 
