Region Lanškrounsko

Lázek (714 m. n.p.m.) jest najwyższym wzniesieniem Wierzchowiny Zabrzeskiej. Wyraźne wzniesienie w podgórzu gór Orlickich i Jesionickich tworzą pararule zabrzeskiego pasa krystalicznego. Czystość przyrody najlepiej dokumentują tereny chronione: V dole, Selský potok, Selský les i park przyrodniczy Březná. Lázek znajduje się nie tylko na historycznej czesko – morawskiej granicy, ale była tu także granica narodowościowa. Grunt na Lázku odkupiła Jedność Narodowa z Ołomuńca i w roku 1908 zaprojektowała na nim mogiłę poświęconą pamięci Svatopluka Čecha. Na jego podstawie Jedność pobudowała w roku 1912 drewnianą wieżę widokową o wysokości 15 m, którą jednak zniszczyli wandale antyczescy.

Poutní místo a kostel na Mariánské hoře (491 m n.m.) stojí přímo na hlavním evropském rozvodí. Z levého okapu střechy kostela stéká voda do Čermenky, Tiché Orlice a Labe, které ústí v Severním moři, z pravého teče do Moravské Sázavy, Moravy a Dunaje, který se vlévá do Černého moře.

Rzeka jest prawym dopływem Morawy. Wypływa ze źródeł na południowo – zachodnim zboczu Bukové hory (958 m) w Górach Orlickich na wysokości 780 m nad poziomem morza, 1,5 km na południowy wschód od gminy Čenkovice.

Został ustalony w roku 1987 jako strefa ciszy zgodnie z ustawą nr 40/1956 Sb. Centralna część parku przyrodniczego o powierzchni 6 427 ha, jest utworzona przez wydzielony grzbiet najbardziej wysuniętego na południe cypla Gór Orlickich – Skał Bukovohorskich. Swoją wysokością (Suchý vrch 995 m.n.p.m., Buková hora 958 m.n.p.m.) zalicza się ona do najwyższych miejsc w krainie. Červenovodské sedlo, przez które przechodzi główna trasa komunikacyjna, dzieli grzbiet górski na dwie części.

Rezerwat chroni stare buczyny na stromym zboczu z licznymi skałkami opokowymi i głazami piaskowcowymi. Z powodu ochrony rzadkich gatunków roślin zachowała się tu na przykład jadowita roślina zwana obrazki plamiste (Arum maculatum), która ma zaskakujący kształt kwiatostanu i intensywnie czerwone jagody.

Rozczłonkowana Zabrzeska Wierzchowina (734 km2) oddziela Hornomoravską dolinę i Mohelnicką Bruzdę od Podorlickich Pagórków, pierwotnie części Czeskiej Niecki Kredowej i od Králickiej Bruzdy (części Kotliny Kłodzkiej). Przełomowa dolina Moravské Sázavy i Třebůvky od północy dzieli się na trzy części – wierzchowiny Drozdovskou, Mírovskou i Bouzovskou, które zwolna obniżają się w kierunku południowym.